Όλη η αλήθεια της ομιλίας του προέδρου της ΟΔΚΕ στον Σ.Ε.Δ.Κ.Α.(07.01.2011)

kaffes1

Επειδή μετά την ομιλία του προέδρου της ΟΔΚΕ  Καφφέ Ηλία, κατά  την διάρκεια της βράβευσής του στην κοπή πίτας του ΣΕΔΚΑ, άρχισε αμέσως η διαστρέβλωση και η παραποίηση όσων είπε, σας παραθέτουμε τα ουσιαστικότερα σημεία της.

 

1.  Αναφερόμενος στον ΣΕΔΚΑ και την ΓΣ της ΟΔΚΕ 

    Μπορεί φέτος στο Προστάζ με κάποιες αποφάσεις να θεωρείτε ότι σας αδίκησα. Αν κάνετε όμως και δεύτερες σκέψεις θα διαπιστώσετε  ότι αυτό που έγινε ήταν επιβεβλημένο να γίνει. Μπορεί να αδικήθηκε ο καλύτερος διαιτητής που ήρθε τα τελευταία χρόνια στα προστάζ ο συνάδελφος Τσολάκος αλλά όταν του μίλησα ιδιαιτέρως κατάλαβε ότι έχει και ο ίδιος τις ευθύνες του αφού δεν συμπλήρωσε στα τοπικά πρωταθλήματα τρεις πλήρεις αγωνιστικές περιόδους.. Έτσι όμως πέρασα για το μέλλον ένα μήνυμα σ’ όλους τους συνδέσμους της χώρας. Σε θέματα ηθικής πρέπει να είμαστε αμείλικτα σκληροί.

Στη ΓΣ η πρόταση να υπάρχει πάντα Αθηναίος στο ΔΣ της ΟΔΚΕ δεν πέρασε. Αυτό όμως μπορεί να μην υπάρχει στο καταστατικό αλλά στην πράξη πρέπει να γίνεται κάθε φορά διότι δεν μπορεί κάθε βδομάδα να έρχονται μέλη από άλλα μέρη της Ελλάδος στην Αθήνα για εκδηλώσεις που καλείται η ΟΔΚΕ.

Ένα άλλο θέμα που δεν πέρασε ήταν η πρότασή μου για τα ενεργά μέλη της ΟΔΚΕ να μπορούν να αυτοπροταθούν στις επόμενες εκλογές. Λέτε να το πρότεινα για μένα. Όχι δεν έχω κανένα πρόβλημα με το σύνδεσμό μου. Ακόμα και  πέρσι όταν ο σύνδεσμος της Λάρισας κατέβηκε στα προστάζ με 3 υποψηφίους και. κόπηκαν και οι 3 στη Γραπτή δοκιμασία ενώ τα θέματα τα είχα βάλει εγώ. Ένας μάλιστα από αυτούς φίλος μου και πολύ καλός διαιτητής. Τους εξήγησα και κατάλαβαν ότι έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει. Φανταστείτε όμως έναν σύμβουλο να είναι επί 4 χρόνια υπό ομηρεία απ’ τον σύνδεσμό του και κάνοντας πολύ καλά τη δουλειά του ενώ πέτυχε στο έργο του να μην προταθεί στις επόμενες εκλογές.

 

 2. Αναφερόμενος στην ΕΟΚ.

Την άποψή μου για την ομοσπονδία του αθλήματος την γνωρίζετε. Η ΕΟΚ έχει  ξεχωρίσει απ’ τις ομοσπονδίες των άλλων ομαδικών αθλημάτων και μας χάρισε ένα υπέροχο ταξίδι όλα αυτά τα χρόνια με τις ανεπανάληπτες επιτυχίες των εθνικών μας ομάδων.

Την άποψή μου για τον πρόεδρο της ΕΟΚ τον Γ. Βασιλακόπουλο, την γνωρίζετε. Μια ξεχωριστή προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας στο χώρο της καλαθοσφαίρισης , ο οποίος παραμένει αμετακίνητος σε κάποιες αρχές που τον χαρακτηρίζουν απ΄ το ξεκίνημα της καριέρας του. Συμφωνώ απόλυτα μαζί του ότι ο αθλητισμός δεν είναι εμπορική πράξη, αλλά είναι κοινωνικό αγαθό. Συμφωνώ απόλυτα μαζί του στα θέματα του ντόπινγκ και του στοιχήματος. Είμαι από εκείνους που συμφώνησα μαζί του, κόντρα στο ρεύμα της εποχής και σε ένα θέμα που είχε πάρει έναν πανεθνικό χαρακτήρα, όπως ήταν η διεκδίκηση της Ολυμπιάδας του 2004 ένα θέμα που τότε είχε για άλλους προσωπικό για άλλους κοινωνικό και για άλλους πολιτικό ρίσκο.

   Έχω όμως την άποψη ότι τέτοιες προσωπικότητες πρέπει να τις σεβόμαστε και να τις προστατεύουμε μέχρι τέλους, ακόμα και για την υστεροφημία τους. Και δεν έχουμε πολλούς παράγοντες στον Ελληνικό αθλητισμό. Στο άθλημά μας ο Γιώργος ο Βασιλακόπουλος και στη διαιτησία ο Κώστας Δήμου που μας τιμά σήμερα με την παρουσία του. Ο φάρος της Ελληνικής διαιτησίας όπως πολύ εύστοχα είπε σε μία εκδήλωση  νομίζω ο κ. Μπασούρης.

   Τα προβλήματα όμως αγαπητοί συνάδελφοι είναι μπροστά μας. Τα ζούμε καθημερινά και καταλαβαίνουμε και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΕΟΚ όπως όλες οι ομοσπονδίες. Όμως κάποιος πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με το κεφάλαιο «Διαιτησία». Πριν τη ΓΣ πήγα στην ΕΟΚ και συμφώνησα με τους κκ Τσαγγρώνη & Βιτζηλαίο την χιλιομετρική αποζημίωση  στα 0,20 Ε/χιλ,  τις ημεραργίες και τις αποζημιώσεις των εθνικών πρωταθλημάτων μειωμένες από πέρσι λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης. Στα τοπικά ζήτησα 10-13-16 σαν ελάχιστες και κάθε ένωση θα κρίνει πόσο περισσότερο μπορεί. Την απόφαση αυτή την πήρα γραπτώς απ’ την ΕΟΚ με υπογραφή του ΓΓ. κ. Τσαγγρώνη.

     Έπειτα όμως από λίγες μέρες άρχισαν να φθάνουν στις ενώσεις ΟΡΘΕΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ, πάλι με υπογραφή του ΓΓ. κ. Τσαγγρώνη  «Η χιλιομετρική αποζημίωση δεν είναι 0,20 αλλά μέχρι 0,20». Δηλ κάθε ένωση θα μπορεί να δίνει 12,13,15,17 όσο αυτή νομίζει αλλά μέχρι 0,20. Οι ημεραργίες δεν είναι έτσι είναι αλλιώς και το τελείως άδικο « μέχρι 100 χιλ δεν πληρώνεται η βενζίνη του μετακινούμενου διαιτητή». Δηλ. ένα νέο παιδί στη σημερινή οικονομική κρίση θα μετακινείται 100 χιλ με το αυτοκίνητό του για έναν αγώνα τοπικού πρωταθλήματος χωρίς χιλιομετρική αποζημίωση , χωρίς ημεραργία και θα πάρει την αποζημίωση του αγώνα (10 ευρώ) μετά ίσως και από 2 χρόνια.

    «Εθελοντές» είναι οι διαιτητές αλλά όχι και έτσι. Εγώ όπως καταλαβαίνετε τέτοιες αποφάσεις δεν μπορώ να τις δεχτώ με τίποτε γιατί είναι εντελώς άδικες για τους διαιτητές. Και να ξέρετε ότι η θέση του προέδρου της ΟΔΚΕ δεν ήταν δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ για μένα αυτοσκοπός.

 

3. Αναφερόμενος στο «παρασκήνιο» της διαιτησίας.

   Με κάποιους άλλους που προσπαθούν να μετατρέψουν την διαιτησία σε παρέες των ημετέρων και των «κολλητών» θα είμαι ιδιαίτερα σκληρός . Έχω να πω ότι δυστυχώς για αυτούς οι μάσκες θα πέσουν και τα  αληθινά πρόσωπα θα εμφανιστούν.      

  Εγώ και η ΟΔΚΕ δεν είμαστε ο σάκος πυγμαχίας όπου θα εκτονώνονται κάποιοι, και θα μας χρησιμοποιούν και θα μας  επικαλούνται κατά το δοκούν. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι στην διαιτησία και εγώ τους πληροφορώ δεν είμαι εύκολος αντίπαλος. Έχω δώσει πολλές μάχες στη ζωή μου και μεγάλωσα έτσι χωρίς να μπορώ σήμερα ούτε να συρθώ, ούτε να υποκύψω εύκολα, ούτε να συμβιβαστώ αλλά ούτε να εκβιαστώ από κανένα, όποιος και αν είναι και όσο ψηλά και αν βρίσκεται . 

  Διάλεξα την ανηφόρα όπως έκανα πάντα στη ζωή μου και όχι τον δικό τους εύκολο κατηφορικό δρόμο που τις περισσότερες φορές σας πληροφορώ είναι επικίνδυνος.

   Πριν από λίγες μέρες διάβασα το βιβλίο του Νάσου Γαλακτερού «ο Τελευταίος αγώνας».Θα ήθελα να το διαβάσετε, είναι από έναν δικό μας άνθρωπο. Στάθηκα πολύ ώρα στην 180 νομίζω σελίδα που έγραψε ο Νάσος ότι για να ξεχωρίσεις πρέπει να πεινάσεις. Οι χορτασμένοι δεν γίνονται πρωταθλητές. Έμεινα πολύ ώρα σ’ αυτή τη σελίδα. Πέρασαν από μπροστά μου τα δύσκολα παιδικά μου χρόνια. Πως ο μετανάστης πατέρας μου εργάτης στη Γερμανία, άφησε την πολύτεκνη μητέρα μου με τα παιδιά της στην Λάρισα σε μια αγροτική αποθήκη από πηλό και τσίγκο που η οροφή της έσταζε όταν έβρεχε. Αυτή η αποθήκη σπούδασε όλα τα παιδιά και έβγαλε εξαιρετικούς επιστήμονες. Και αυτή η αποθήκη μας σημάδεψε τη ζωή μας. Πριν 20 χρόνια σε μια μεγάλη χαρά της οικογένειάς μας όταν στις δημοτικές εκλογές ο μεγάλος μου αδελφός εκλέχθηκε Δήμαρχος στη Λάρισα, ναι απ’ αυτή την αποθήκη , ο μακαρίτης ο πατέρας μου το μόνο που ζήτησε απ’ τον γιό του ήταν  «στο Δημαρχείο ποτέ μην ξεχάσεις την αποθήκη της Νικολαΐτσας». Και δεν την ξεχάσαμε ποτέ κανένας μας.

   Για τους λόγους αυτούς θα το ξαναπώ για να το συνειδητοποιήσουν μερικοί, δεν είμαστε όλοι ίδιοι στη διαιτησία. Μεγαλώσαμε διαφορετικά, με άλλες μνήμες, διαφορετικές αρχές και πιστεύω και σήμερα έχουμε διαφορετικούς σκοπούς και στόχους.

   Στον σημερινό κυκεώνα, στον ανεμοστρόβιλο θα έλεγα της αρνητικής ενέργειας που υπάρχει γύρο μας, δυστυχώς κάποιοι παρακάμπτουν τα σημαντικά στη ζωή μας προσπερνώντας ακόμα και τους εαυτούς τους επικοινωνώντας με πανικό, μίσος και οργή ενώ θα ‘πρεπε να επικοινωνούν με αγάπη συντροφικότητα και ευγένεια.

    Αυτό πλέον που εγώ θέλω να πετύχω, για να νοιώσω ότι άφησα κάτι στο πέρασμά μου απ’ την διαιτησία, είναι το μεγάλο, το συντριπτικά μεγάλο υγειές κομμάτι της διαιτησίας επιτέλους να βγει μπροστά και να πάρει τις τύχες στα χέρια του.

 

 

 

         Χορηγοί         

 

 

 

 

 


 

               Βίντεο               

 

 Επιθετικό σφάλμα

 Νο-Call

Επιθετικό σφάλμα

Τριπλό σφύριγμα.Λάθος του Trail

 Περισσότερα..........

Κύλιση στην Αρχή